فریدون سرگذشتی کهن از شاهنشاهی فردوسی

فریدون سرگذشتی کهن از شاهنشاهی فردوسی

نوشته: م بن یوسف ( برهان ابن یوسف )

جلد گالینگور 

قطع رقعی 

تعداد صفحات ۱۴۰

سال انتشار اول ۱۳۵۴

ناشر: مولف

فریدونِ فرّخ، فرشته نبود

ز مُشک و ز عنبر سرشته نبود

ز «داد» و «دَهِش» یافت او نیکویی

تو داد و دهش کن، فریدون تویی

تو داد و دهش کن، فریدون تویی!

ابوالقاسم فردوسی به سادهترین و ترین زبان میگوید: «فریدون، آدم فرازمینی نبود. به سبب داد و دهش (عدالت و بخشش) از او به نیکی یاد میشود. تو هم داد و دهش داشته باش تا همچون فریدون شوی.»

در زندگی خود اهل داد (منصف) باشیم و از هر چه به دست میآوریم بخشی را به عنوان «دهش» برای دیگران در نظر بگیریم. این دهش میتواند مادی و میتواند معنوی باشد. لازم نیست حاتم طایی باشیم. اصل دهش مهمتر از میزان آن است