کتاب آب تهران سال ۱۳۳۴ یادبود افتتاح تاسیسات

کتاب آب تهران سال ۱۳۳۴

یادبود افتتاح تاسیسات 

آب تهران 

کتاب اب تهرن 

غلامعلی میکده 

جلد شومیز 

قطع رحلی 

مصور

با نقشه ها و نمودارهای تاشونده

همراه نقشه تاشونده تهران عهد ناصری

تعداد صفحات ۱۲۰

سال انتشار اول ۱۳۳۴

سارمان آب تهران

دوره ناصرالدین شاه هم کنت دومونت فرت، رئیس شهربانی و دو مهندس دیگر مأمور مطالعه آب‌های اطراف شهر شدند و بعد از تحقیق و مطالعه پیشنهاد دادند آب لار به جاجرود و آب جاجرود به تهران انتقال داده شود. هرچند دولت برای اجرای این طرح بودجه کافی نداشت و به فکر کمک گرفتن از مردم افتاد. استقبال نکردن مردم هم باعث شد این طرح مسکوت باقی بماند. بعدها میرزا عیسی وزیر و میرزا یوسف خان مستوفی الممالک و جمعی از درباریان وقت چند رشته قنات حفر کردند که تا اندازه‌ای کمبود آب شهر جبران شود. از سال 1301 لوله‌کشی آب شهرهای ایران طرفدارانی در بین اولیای امور پیدا کرد.

20فروردین سال 1328 طرح حدود شهر تصویب شد. در کتابی که با عنوان « 

یادبود افتتاح تأسیسات آب تهران» در آبان سال 1334 چاپ شده، آمده است: «طبق این طرح وسعت تهران در حد کنونی 36کیلومترمربع و حد نهایی 58 کیلومترمربع در نظر گرفته شد. به دنبال آن سازمان لوله‌کشی آب تهران از بهمن همان سال به‌صورت یک سازمان قانونی درآمد که اختیارات مالی و فنی آن به شخص مسئولی سپرده شده بود.» حالا دیگر تهران می‌رفت که یک شهر با لوله‌کشی آب باشد و وقت آن بود که کم‌کم با لباس و ظرف شستن در جوی آب خداحافظی کرد. شرایط فنی سیستم لوله‌کشی طوری بود که هر نفر بتواند 250 لیتر آب در شبانه‌روز مصرف کند. از همان زمان هم میزان مصرف آب برای هر نفر در شبانه‌روز خیلی دست بالا گرفته شده بود.