سنگر و قمقمه های خالی

سنگر و قمقمه های خالی 

بهرام صادقی 

جلد_شومیز 

قطع رقعی 

تعداد صفحات ۴۳۰

سال انتشار ۱۳۵۴

 کتاب زمان 

انتشارات زمان 

فرزند دلبند مرا عوامل مختلفی به دیار عدم فرستاد . او یک دقیقه استراحت نمی کرد . مجبور بود در تمام ساعات و دقایق عمر کوتاهش فعالیت کند و عرق بریزد ، او نمرد بلکه خودکشی کرد . او سنگر زندگی را تهی کرد در حالیکه من سال ها است با چند قمقمه ی خالی پوسیده ، مدام از این گوشه به آن گوشه فرار می کنم .

.ساعدی در مورد بهرام صادقی چنین می نویسد: «ظهورش در قهوه خانه‌های غریبه تعجب کسی را بر نمی‌انگیخت. رفت و آمدهای بی‌دلیل و بادلیل او به زادگاهش، دربه‌دری از این خانه به ان خانه، تن در ندادن به زندگی شکل گرفته و مثلاًً مرتب، نیش خند مدام او به آن چه در اطراف می گذشت، بهرام صادقی را شبیه آدم‌های قصه هایش کرده بود.

روح سرگردان خانه های خلوت، روح سرگردان خیابان‌های تاریک!

خوابیدن در کوچه پس کوچه‌ها، لمس کردن و مدام لمس کردن دنیای اطراف..» 

.مهدی سلیمی درباره بهرام صادقی