مسیر طالبی سفرنامه میرزا ابوطالب خان

مسیر طالبی سفرنامه میرزا ابوطالب خان

#مسیر_طالبی

#سفرنامه_میرزا_ابوطالب_خان ۱۲۱۹ هجری_قمری 

#میرزا_ابوطالب_خان

به کوشش: حسین_خدیوجم

جلد_گالینگور_روکشدار 

قطع_وزیری 

مصور

تعداد_صفحات ۵۲۴

سال_انتشار ۱۳۶۳

انتشارات_شرکت_سهامی_کتابهای_جیبی 

#شرکت_سهامی_کتابهای_جیبی_کتاب_مازیار 

کله_اسبی

#مسیر_طالبی_کتاب_مازیار

مسیر طالبی یا سیاحتنامه میرزا ابوطالب لندنی از اولین سفرنامه‌های ایرانیان در اوایل سده سیزدهم قمری است. وی غرب آسیا و اروپا را سیاحت کرده  و اثرش  را  حسین خدیو جم در سال ۱۳۶۳ در تهران به چاپ رسانده  است.  از آنجا که این اثر سرشار از لغات و ترکیب های بدیع است،ارزش ادبی فراوان دارد. نگاه نویسنده نگاه خاص انسان شرقی به آداب و رسوم ملت های اروپایی است؛ ملت هایی که شب نشینی های زیبا و آداب و رسومشان برتجربه این جهانگرد افزوده است.

«مسیر طالبی»، سفرنامه معروفی است به زبان فارسی. نام اصلی آن همراه با نام نویسنده چنین است. «کتاب مسیر طالبی فی بلاد افرنجی من تصنیف ابوطالب بن محمد اصفهانی». 

وی یادداشت‌های سفر خود را پس از بازگشت به هند (موطن خویش) در سال ۱۲۱۹ ه. ق. تنظیم نموده است. 

از نخستین سفرنامه‌هایی است که یک ایرانی از دیار فرنگ به ویژه از انگلیس می‌نویسد. نویسنده بسیار با معلومات، هوشیار، تیزبین و ریزبین و در جاهایی در حد یک جامعه شناس و گاهی در قالب روان شناس نکته سنج عمل می‌کند.